vrijdag 4 mei 2012

Sta stil bij 4 mei


4 mei is voor mij een belangrijke datum, ik vind het heel belangrijk dat we stil staan bij wat er allemaal gebeurd is. Niet alleen bij de Tweede Wereld oorlog, maar ik sta ook stil bij alle andere slachtoffers die bij welke oorlog of welke andere onwerkelijke redenen dan ook.

Mijn "mooiste" herinnering van de stilte om 8 uur op 4 mei, was vier jaar geleden. Ik was net terug uit Taizé, een klooster gemeenschap in Frankrijk, waar ik een week met vrienden was. Elke dag hadden we daar stilte momenten van bijna 10 minuten, waar je echt goed kan nadenk over jezelf, het leven, je werk, je vrienden.. Na een bijzondere week in het mooie heuvelachtige Frankrijk, kwam ik thuis op 4 mei. Ik woonde aan de Oude gracht in Utrecht, en mijn zolderraampje had uitkijk op de Dom toren, toen het half acht was gingen natuurlijk de kerkklokken. Moe maar toch ging ik naar het Dom plein. Waar veel echt veel studenten waren.

Stil was het.. dat was het, het was zo'n intens gevoel, zo veel jongeren die blijkbaar ook vonden dat dit niet vergeten mag worden. Je mag niet vergeten hoe gelukkig wij mogen zijn met onze vrijheid. En dat raakte me.

Dat was ook de reden dat ik besloot hier kort iets over te schrijven. Sta stil vanavond. Leg je werk neer, laat je vrienden wachten, het eten staan en neem die twee minuten de tijd om stil te staan.

Sta stil bij jou geluk, want elke dag sterven er nog mensen omdat zij niet zo vrij mogen zijn zoals wij dat zijn...

Rond 8 uur wordt er een gedicht voorgedragen door de winnares van "Dichter bij 4 mei", ‘De stilte spreekt’ voor op de Dam. 

CHARLOTTE FONTIJNE - DE STILTE SPREEKT

Hoorde u het?
Toeschouwer op de bank
Hoorde jij het net?
Kindje aan je papa’s hand

Zij die het horen,
Luisteren
Heb je gevonden waar het ontspringt?
Alleen,
Hoor je hen fluisteren
Terwijl, nu wij tezamen
Hun spreken harder klinkt

Men zegt: ‘Twee minuten is het stil’
Zo heb ik ze nooit beleefd
Stilte is als er mensen zwijgen
Maar elk van deze stemmen leeft

Ik hoorde in de stilte geen zwijgen
Een soldaat sprak tegen mij
Over liefde voor zijn gezin
Hoe hij van hen houdt
Zijn stem klonk vredig en blij

Die mevrouw hoorde net geen zwijgen
Een stilte allerminst
De stem van haar grootvader sprak
Hoe trots hij op haar is
Zijn stem,
Van binnenin

Zij die niet geluisterd hebben,
Hebben niet gehoord

Maar, het hindert niet
Luisteren kan altijd
Hun stemmen klinken voort.